(for the english verison see: Life in the African bush)
Zuid-Afrika heeft de grootste populatie neushoorns in Afrika. In grote delen van Afrika komen zelfs al geen neushoorns meer voor. De reden hiervan is stroperij. In Aziatische landen, vooral China en Vietnam, gelooft men dat de hoorn van de neushoorn medicinale waarde heeft en men is bereidt daar fors voor te betalen. Ook in Jemen is de hoorn erg gewild, hier wordt hij gebruikt als handvat voor de rituele dolken. Tot een paar jaar geleden wist Zuid Afrika zijn neushoornpopulatie goed te beschermen en nam deze gestaag toe. Sinds 2008 is er echter een dramatische stijging van het aantal
(for the english verison see: Life in the African bush)
Vrijdag avond zo rond 6 uur, zaten we net aan tafel toen Nicolus (onze bar- en klusjesman) ineens binnen kwam rennen. “Lions at the waterhole” riep hij en meteen sprongen we op. Gewapend met een fotocamera liepen we zo zachtjes mogelijk naar buiten want we wilden de leeuwen niet laten schrikken. Bij de drinkplaats zagen we een leeuwin staan en uit de struiken kwam een mannetjesleeuw gelopen. Wat verderop in de struiken dachten we nog meer
(for the english verison see: Life in the African bush)
We hebben een lodge in een privé reservaat net buiten het Krugerpark, dus waar gaan we heen als we een paar dagen weg willen? Juist, naar een lodge net buiten het Krugerpark J! Met de kids en de ouders van Corné gingen we deze week 2 nachten naar een lodge vlakbij Komatipoort, in het uiterste zuidoosten van het Krugerpark. Omdat we van gasten hadden gehoord dat er veel wegwerkzaamheden zijn tussen Hoedspruit en Hazyview besluiten we de langere route te nemen via Graskop. Via de bergen en de prachtige panoramaroute rijden we naar dit leuke plaatsje waar we even stoppen voor koffie en een wafel. Daarna gaat het verder via Sabie naar Nelspruit. Hier maken we weer een stop. Even winkelen in de shoppingmall en een warme lunch want dan hoeven we vanavond niet te koken. De laatste etappe brengt ons van Nelspruit naar Komatipoort
(for the english verison see: Life in the African bush)
Zoals meestal sta ik om half zeven op. Ik help Niels aankleden en om zeven uur vertrekken we richting school. Tijdens de 6 kilometer lange rit naar de uitgang van het reservaat zien we impala’s, parelhoenders en een jakhals. De parelhoenders rennen zoals gewoonlijk eerst een eind voor de auto uit voordat ze de struiken ingaan of beseffen dat ze ook nog kunnen vliegen. Duifjes en neushoornvogels vliegen op vanaf de weg als ik aan kom rijden en een eekhoorntje schiet gauw de bosjes in. Eenmaal op de verharde weg zien we aapjes
(for the english verison see: Life in the African bush)
Het is half negen ‘s avonds, onze gasten zijn net terug van een gamedrive en zitten te eten als we iets horen in de bush. Het klinkt een beetje als grommen en we denken dan ook even aan leeuwen. Maar het geluid is niet dat van een leeuw en vlak daarna zien we een grote schaduw net achter de drinkplaats voorbij lopen. Het is een olifant en deze maken wel vaker een laag rommelend geluid. We zien nog meer grote en kleinere schaduwen en beseffen dat het een kudde is. Eerst lijkt het erop dat de olifanten net buiten het licht van onze drinkplaats voorbij zullen lopen maar dan draait er één af en komt naar de drinkplaats. Al snel volgt er een tweede olifant en een derde. Er wordt wat gedronken en gegeten van het riet