zaterdag 18 juni 2011

Maansverduistering

(for the english verison see:  Life in the African bush)
Op woensdag 15 juni was er een volledige maansverduistering te bewonderen. Als astronomieliefhebbers wilden we dat natuurlijk niet missen. We hadden die dag slechts één stel te gast, Trevor Carnaby en zijn vrouw en baby van 9 maanden. Trevor is de schrijver van de boeken “beat about the bush” met zeer veel informatie over de dieren hier in zuidelijk Afrika. We hebben allebei zijn boeken (over zoogdieren en over vogels) en waren blij te horen dat hij met nog meer boeken bezig is en dat ook de sterren een plaats krijgen in één daarvan. Hij heeft een stukje grond gekocht hier in Balule en omdat er nog geen huis op staat kwamen ze dus een nachtje bij ons. Erg gezellige mensen en leuk om zo’n expert erbij te krijgen hier in het reservaat.
Trevor’s vrouw was moe en wilde graag vroeg naar bed maar hij wilde de verduistering ook graag zien. Het was prachtig helder en we konden de volle maan goed zien. Na het avondeten zaten we rond het vuur gezellig wat te kletsen en ineens zagen we, rond tien voor half 9, dat er een klein stukje uit de maan was. Snel reden we naar de air-strip, een kleine landingsbaan voor vliegtuigjes een stukje verderop in het reservaat. Onze buurman Steve had geregeld dat we daar een klein vuurtje konden maken om daar gezellig met een aantal mensen naar het fenomeen te kijken. Iedereen bracht zijn eigen drinken mee en Steve had wat broodjes en worst geregeld. We kletsten wat met de buren en kennissen terwijl we intussen genoten van het schouwspel. De schaduw van de aarde schoof langzaam voor de maan en het werd steeds donkerder. De maan kleurde donkeroranje en met de verrekijker was prachtig te zien dat het een bol is. Toen de maan helemaal bedekt was kwam er langzaam een nog donkerdere schaduw (de kernschaduw) voor schuiven. De maan werd heel donkerrood en de sterren, die eerder die avond verbleekten bij de volle maan, waren nu heel helder. We konden de Melkweg prachtig zien liggen en bekeken ook het vlindercluster, net onder de staart van Schorpioen, met de verrekijker. Rond half 11 was de maan helemaal verduisterd en besloten we naar huis te gaan. Thuis wierpen we nog één blik op de maan voordat we naar bed gingen en zagen dat het onderste randje van de maan alweer wat lichter werd. Net na middernacht zou de maan weer gewoon schijnen en was dit bijzondere fenomeen weer voorbij.

Groetjes uit de bush, Miriam

zaterdag 11 juni 2011

Safari

(for the english verison see:  Life in the African bush)
Hoewel er nog veel meer te zien en te doen is bij ons in de omgeving komen de meeste gasten op onze lodge toch voornamelijk voor een safari. Het reservaat waar wij wonen, Balule, heeft naast alle gewone dieren ook de zogeheten “Big Five”. Ons reservaat is een open systeem met het Krugerpark en de dieren kunnen vrij rondlopen in een gebied ter grootte van de Benelux. Op een safari, of gamedrive, ga je in een open auto op zoek naar wilde dieren. Onze gasten laatst hadden wel erg veel geluk, naast olifanten

zaterdag 4 juni 2011

De “Big Five”.

(for the english verison see:  Life in the African bush)
De benaming de “Big Five” (grote vijf,)komt oorspronkelijk uit de jacht. Hiermee werden de vijf gevaarlijkste dieren om te jagen mee aangeduid. Tegenwoordig wil iedereen die op safari gaat graag de Big Five zien, maar welke dieren zijn het nu eigenlijk? De Big Five zijn de leeuw, luipaard, olifant, (zwarte) neushoorn en buffel. Hoewel je natuurlijk altijd wat geluk moet hebben worden de leeuw, buffel en olifant toch regelmatig gezien op gamedrives hier in Balule of op dagtochten in het Krugerpark. Het schuwe luipaard vergt nog meer geluk en hoewel er regelmatig neushoorns gezien worden zijn dit meestal de, veel minder aggressive, witte neushoorns. Vanuit onze lodge hebben we

woensdag 1 juni 2011

Karma in de Bush

(for the english verison see:  Life in the African bush)
Gelooft u in karma? Ofwel dat het geen wat we dagelijks doen, denken of zeggen weer op een bepaalde manier bij ons terug komt? Ik ben nature nogal nuchter en heb dan ook altijd wat bedenkingen rondom alles wat als “zweverig” betiteld zou kunnen worden. Toch ben ik in de jaren hier in de Zuid-Afrikaanse bush in Karma gaan geloven.
Karma en haar gevolg wordt gezien als een natuurlijk principe, een wet van "actie en reactie". Er is dus geen God aan het werk die straft of beloont. Een goede daad heeft van nature

zaterdag 28 mei 2011

Buffels, de bedachtzamen

(for the english verison see:  Life in the African bush)
Buffels zijn misschien wel de meest onberekenbare van de “Big Five”. Vooral de oude mannetjes die de kudde niet meer bij kunnen houden en die alleen of in kleine groepjes rondzwerven. Vanwege hun gewoonte om in de modder te rollen worden deze ook wel “daggaboys” genoemd. Dagga is de lokale naam voor cement en de opgedroogde modder op de buffels lijkt soms wel cement. De eerste jaren hier kregen we vooral deze daggaboys, alleen of in kleine groepjes, bij onze drinkplaats en in de droge rivierbedding langs onze lodge. Zo’n twee jaar geleden