Winter in het laagveld

Het is juni en dat betekend dat het hartje winter is hier in het laagveld. Op 21 juni hebben we hier op het zuidelijk halfrond de kortste dag. Juni en juli zijn over het algemeen de koudste maanden hier.

Nu heeft winter hier in Zuid-Afrika een heel andere betekenis dan in Nederland. Hoewel er gebieden zijn waar wel eens sneeuw valt is dat meer uitzondering dan regel en hier in het laagveld zijn de winters helemaal zacht. Een enkele keer kan er, na een heel koude nacht, wat rijp op het veld liggen maar dat is snel weer verdwenen als de zon eenmaal op is.

’s Ochtends om half 7 als ik de kinderen naar school ga brengen is het “maar” 6 graden en vinden we het erg koud, als ik om half 8 op school wegrijdt is de temperatuur al tot boven de 10 graden gestegen en ’s middags wordt het gemakkelijk 26 graden. Het gebeurd dan ook geregeld dat ik mijn familie in Nederland spreek en dat het hier hartje winter warmer is dan de Nederlandse zomer.

Toch loopt de gemiddelde Afrikaan met een warme jas, muts en zelfs handschoenen aan op deze “koude” ochtenden. Veel toeristen verbazen zich hierover omdat het toch helemaal niet zo koud is maar als je hier eenmaal woont raak je erg gewend aan de warmte. Alles onder de 20 graden is toch wel “fris” en als het onder de 10 graden komt vinden we het gewoon ontzettend koud.  Overdag is het erg lekker maar ik zal toch blij zijn als het weer augustus is en het weer wat warmer begint te worden…

Groetjes uit de bush,

Miriam

De wilde honden in Balule

Geweldige week gehad. Onze gasten zagen maar liefst vier van de big five op hun game drive en de neushoorn zagen ze de dag ervoor al op weg naar onze lodge. We hadden buffels onder onze brug, leeuwen die dichtbij brulden en olifanten rond het kamp. Het hoogtepunt voor mij was de wilde hond die langs het pad lag toen ik de jongens naar school bracht.
Geweldig moment op een gewone doordeweekse dag.
Een week eerder zagen we al drie wilde honden die een jonge kudu ons hek in joegen. Het feit dat we naar buiten kwamen om te kijken wat het lawaai was redde het leven van deze kudu. Ook op de game drive zijn de wilde honden de afgelopen weken een paar keer gespot. Fascinerende dieren, ik ben hoop ze nog eens te zien voordat ze weer verder trekken.

Groetjes uit de bush,
Miriam

Emigreren, een grote stap of toch niet?

Een aantal mensen zet de stap daadwerkelijk, anderen dromen erover maar de meeste mensen vinden emigreren een grote stap en blijven liever in hun vaderland. Maar is deze stap wel zo groot?

Mijn verhaal

Zeven jaar geleden emigreerde ik met mijn man naar Zuid-Afrika. In een privé reservaat grenzend aan het Krugerpark begonnen we een kleine lodge en volgende we onze droom om in de bush te wonen. Inmiddels hebben we hier ons leven opgebouwd. Onze drie kinderen zijn hier geboren en de oudste twee gaan intussen al naar school. We hebben het hier erg naar onze zin en genieten nog vrijwel dagelijks van het leven in de bush. Natuurlijk zijn er ook nadelen verbonden aan het wonen in een ander land. Het gemis van vooral familie is altijd op de achtergrond aanwezig. Toch heb ik geen moment spijt gehad van mijn beslissing. Vooral onze Nederlandse gasten vragen nogal eens “mis je Nederland niet?” of, “was het geen grote stap?”.
Lees verder op Plazilla. 

Wat eten we vandaag...

Dat is altijd weer de vraag.
Voor de lodge heb ik een aantal standaard menu's waar ik uit kan kiezen.
Aangezien onze meeste gasten maar een paar nachten hier blijven zijn er een aantal gerechten die het meest gebruikt worden. Zo probeer ik altijd te zorgen dat ze een echte Afrikaanse braai hebben. Dit is net zoiets als een barbeque maar dan op zijn Zuid-Afrikaans met een stuk steak en boerewors en natuurlijk mielies (mais). Als bijgerecht serveren we dan, naast de gewone groene salade en aardappelsalade, ook mieliepap. Deze stijve pap van maismeel is niet alleen het hoofdvoedsel voor de lokale zwarte bevolking maar wordt ook door de Afrikaners (blanke Zuid-Afrikanen die het op Nederlands lijkende Afrikaans spreken) veel gegeten.

Verder is onze bobotie erg populair. Deze gekruide gehaktschotel komt oorspronkelijk uit de Kaap maar wordt in heel Zuid-Afrika gegeten. Er zijn veel verschillende versies van het recept maar degene die ik nu gebruik bevalt ons het best. Op Plazilla vindt je mijn recept voor Bobotie.

Een ander typisch Zuid-Afrikaans gerecht dat ik veel gebruik is Potjiekos. Dit is een stoofpot met vlees en groente die over het algemeen ook erg in de smaak valt bij onze gasten. Het wordt klaargemaakt in een typische gietijzeren pot, een potjie (spreek uit: poikie) genaamd. Ook dit recept vindt je op Plazilla in Mangwa's recepten.

Een laatste recept dat ik met jullie wil delen is dat voor butternutsoep. Butternut is een soort pompoen die hier in Zuid Afrika veel gegeten wordt en deze soep is werkelijk verukkelijk.

groetjes uit de bush en eet smakelijk,
Miriam

weer terug

Na lange afwezigheid dan eindelijk weer eens een berichtje.
Het is zeker niet saai geweest het afgelopen jaar.
Zo werd er op 12 april 2012 een nieuwe bush baby geboren, Felix. Onze oudste zoon Niels zit inmiddels al in grade 1 en ook Dennis gaat nu voltijds naar pre-school.

We zagen ook de nodige dieren in het afgelopen jaar, het meest bijzondere daarvan is wel dat nu zowel de witte als de zwarte neushoorn al verschillende keren bij onze drinkplaats gezien is.
Twee dagen geleden zag ik nog een leeuw en leeuwin op de weg toen ik de kids naar school bracht en gisteren kregen we bezoek van een olifant.

Vanaf nu hoop ik weer regelmatig berichtjes te posten
Groetjes uit de bush
Miriam