Weer thuis

Na een heerlijke vakantie in Nederland zijn we nu weer thuis in de bush.
Bij aankomst in het reservaat werden we al begroet door een olifant en thuis viel ons meteen de stilte op. Na het drukke Nederland vond vooral Corné dit een verademing.
Hoewel ik het ook heerlijk vindt weer thuis te zijn, mis ik wel de gezelligheid van mijn familie dichtbij en ik besef dat ik het toch ook heel prettig vond te kunnen wandelen of even te voet naar de winkel te kunnen gaan. Hier is alles te ver weg en rustig wandelen kan niet vanwege de dieren. Daar staat tegenover dat je hier veel meer rust, ruimte en vrijheid hebt en dat er zomaar een olifant in je achtertuin kan staan.

De eerste paar dagen konden we gelukkig rustig wennen en alles uitpakken voordat de eerste gasten weer arriveerden. Nu zijn we al weer helemaal in ons ritme en vandaag is ook de school weer begonnen. We genieten weer volop van het heerlijke winterweer en alle bloemen die net uitkwamen toen we vertrokken staan nu in volle bloei.
We zagen al impala's, duiker, waterbokken en giraf vanaf onze lodge en kudu's op weg naar school. Onze gasten zagen maar liefst 4 van de big 5 op hun gamedrive en de dag erna wilde honden op hun bushwalk.
Genoeg om weer van te genieten dus.

Groetjes uit de bush,
Miriam

Natuur in Nederland

Normaal schrijf ik altijd over de Afrikaanse bush maar nu wil ik eens een stukje schrijven over de Nederlandse natuur.
We zijn namelijk op vakantie hier in Nederland en hoewel het niet te vergelijken is met Afrika kun je hier ook genoeg zien als je een beetje oog ervoor hebt. Zo zit er de eerste week van ons verblijf een nestje mereltjes in de haag bij mijn ouders.
Ook de kamperfoelie staat volop in bloei en alles is zo groen!
De kinderen genieten van het wandelen in het bos, iets wat bij ons vanwege de dieren niet kan.
Als we vroegavond nog even een blokje om lopen zien we een konijn op een grasveldje zitten.
Wel geen olifanten in je achtertuin maar genoeg andere leuke dingen als je er maar naar kijkt.

Bloemen in de winter

Hier in Zuid-Afrika hebben we een aantal planten die juist in de winter bloeien. Zo is er de impala lily die eerst zijn blad verliest en dan prachtige wit met roze bloemen krijgt. Ook de aloes bloeien in de winter en hun bloemen trekken bepaalde vogels zoals de sunbirds en de crested barbet. Dit maakt de winter hier een stuk kleuriger en mooier.

Stekelvarken in het kamp

In de winter zien we regelmatig het stekelvarken bij onze drinkplaats. Dit grote knaagdier heeft de typische zwart-witte stekels die hier ook vaak gebruikt worden als decoratie. Nu woont er bij ons een stekelvarken dat er een gewoonte van heeft gemaakt om ons kamp binnen te komen. Hij graaft een holletje onder het hek door en is binnen waar hij toegang heeft tot alle lekkere plantjes in ons kamp en in onze tuin. Met dat laatste zijn wij niet zo blij. Hij graaft namelijk wortels op waardoor planten en boompjes doodgaan en zorgt voor veel rommel en gaten in je tuin. Willow houdt er ook niet van. Net als bij de wrattenzwijnen is ze van mening dat alle dieren buiten het hek moeten blijven want dit is haar terrein. Nu zijn stekelvarkens nachtdieren en dit slimme dier komt natuurlijk alleen als het rustig is in het kamp, dus als iedereen in bed ligt. Zolang hij ver genoeg weg blijft bij de receptie, waar Willow slaapt, is er niets aan de hand en kan hij ongestoord zijn gang gaan en onopgemerkt weer vertrekken. Laat hij zijn oog echter vallen op planten dichterbij de receptie dan komt Willow in actie. Ze kan niet naar buiten maar begint wel te blaffen. Het stekelvarken lijkt hier niet van onder de indruk en soms lijkt hij haar wel te plagen. Op avonden dat we nog net niet in bed liggen gaan we dan wel eens kijken en vaak zie je de boosdoener dan haastig weg schuifelen als hij ons aan hoort komen.

Groetjes uit de bush,

Miriam

Wrattenzwijnen op het gazon

Het is winter en hoewel de bush nog redelijk groen is begint de voedingswaarde in het gras af te nemen. Alle dieren zoeken dan ook de beste en groenste plekjes op om van te eten. Vanachter het hek wordt ons nog groene gazon dan ook met begerige ogen bekeken.

De meeste dieren durven het niet aan om het kamp binnen te komen maar zeker tegen het einde van de winter nemen de wrattenzwijnen graag het risico. Het is dan ook niet ongewoon om een moeder met een of twee halfvolwassen biggen op ons gazon te zien grazen als het rustig genoeg is op de lodge.

Zoals gezegd is het nu nog redelijk vroeg in de winter en is de bush nog redelijk groen, maar toch hebben de eerste wrattenzwijnen al een poging gewaagd en zagen we al een paar keer een durfal door het kamp lopen. 

Onze hond Willow vindt het maar niks, dit is haar kamp en alle andere dieren horen buiten het hek te blijven. Gelukkig is ze niet dapper genoeg om de wrattenzwijnen achterna te gaan en gaat ze alleen vanaf veilige afstand staan blaffen. Als de winter vordert en er nog weinig eten is voor de dieren in de bush zullen we haar binnen sluiten als de wrattenzwijnen weer aarzelend ons kamp binnen komen. Hoewel we ze niet zullen voeren, het zijn tenslotte wilde dieren die zelf moeten zien te overleven, misgunnen we ze het groenere gras van ons gazon niet.

En zeg nou zelf, het is eigenlijk best leuk zo’n wrattenzwijn op je gazon…

Groetjes uit de bush,

Miriam