Bomen van het laagveld, de knobthorn

De Knobthorn, of op zijn Afrikaans Knoppiesdoring, is een veel voorkomende boom hier in het laagveld en Greater Krugerpark. Het is een van de eerste bomen die zijn bloesem krijgt, vaak al in augustus. Pas later krijgt de boom bladeren.
De knobtorn dankt zijn naam aan de knobbels op de bast die vooral bij jonge bomen erg opvallen. Deze prachtige boom kan wel 30 meter hoog worden en behoort tot de accacia familie. Zijn Latijnse naam Accacia nigrescens verwijst waarschijnlijk naar de peulen die zwart kleuren als ze uitdrogen.
De knobthorn heeft, zoals zijn naam als aangeeft doorns.
Het hout is hard en goed te gebruiken om op te braaien. Olifanten, giraffen, kudu, impala, duiker en steenbok eten van de bladeren en peulen die een belangrijk deel van van hun dieet vormen.

Vliegshow in Hoedspruit

Op zaterdag 7 september organiseerde het Zandspruit bush and airo estate hier in Hoedspruit een vliegshow. Het was een prachtige dag en we gingen er met de jongens naar toe. De show begon om 10 uur en toen we er tegen 11 uur aankwamen was het er al aardig druk. Er waren verschillende vliegtuigen en helicopters die allerlei stunts lieten zien en er waren kraampjes waar je eten en drinken kon kopen. De jongens vonden het prachtig om te zien en zwaaiden enthousiast naar de piloten als ze na de landing terug kwamen rijden. Het geheel was goed georganiseerd met niet alleen een prachtige show maar ook tenten voor schaduw en bankjes om te zitten voor de mensen die niet hun eigen stoel mee hadden gebracht. Er was een springkussen en glijbaan voor de kinderen en verkopers liepen rond met vliegtuigjes. Onze jongens hadden wat zakgeld meegenomen en mochten elk een vliegtuig kopen. Ook Felix had het prima naar zijn zin en drentelde vrolijk rond. Hoewel de show de hele dag duurde gingen wij rond 2 uur weer naar huis zodat Felix een dutje kon doen en de andere twee lekker konden gaan zwemmen.

Het was een geweldige dag en als Zandspruit volgend jaar weer en show organiseerd gaan we er zeker weer naar toe!

Groetjes uit de bush

Miriam

 

Lente!

Het is nu half Augustus en dat betekend lente hier in Zuid-Afrika. De eerste dagen boven de 30 graden hebben we alweer gehad en hoewel het water nog koud is, zo'n 18 graden, hebben onze kinderen alweer volop gezwommen. Het weer is echter nog erg onbestendig en na een of twee warme dagen steekt de wind op en volgt er weer een koelere periode. Ook de nachten zijn over het algemeen nog fris al is de ergste winterkou er nu wel af.

Zo aan het begin van het voorjaar is de bush nog erg droog en snakt naar een beetje regen maar meestal moet het hier nog zo'n maand op wachten. De knobthorn, of Knoppiesdoring op zijn Afrikaans, is een van de eerste bomen die zijn bloesem krijgt. De eerste zachtgele bloemetjes zijn alweer zichtbaar en spoedig kun je vanaf de heuveltop een zee van zachtgeel zien in de vallei waar we wonen. Zodra het dan begint te regenen wordt de bush weer groen en weelderig, iets wat moeilijk voor te stellen is als je nu naar de kale struiken en het uitgedroogde gras kijkt.

Ook bij de vogels zijn de eerste veranderingen te zien. De boom waar elk jaar een paartje Tawny Eagles nesteld is de hele winter leeg geweest maar nu het lente wordt heb ik een van de twee alweer zien zitten, waarschijnlijk om te inspecteren hoeveel schade het nest geleden heeft deze winter.

Snotneuzen en slapeloze nachten

Het is nog steeds winter hier in het laagveld en dat betekend wat wisselvallig weer. De ene dag al heerlijk warm, de andere, voor onze begrippen, koud met "maar" 20 graden.  Echt de tijd om een verkoudheid op te pikken en dat heerst dan ook alom.
Ook wij hebben er last van. Niels begon eerder deze week met keelpijn en dinsdag kwam hij ziek uit school. Diezelfde dag kreeg ook Dennis het te pakken, bij hem uitte het zich in een verstopte neus en oorpijn. Donderdag was ook Felix aan de beurd voor vieze neusjes en hangerigheid.

Hoewel geen van de drie echt heel ziek is speelt dit soort verkoudheid vaak 's avonds en 's nachts op. Ik heb dan ook al een paar onrustige nachten achter de rug waarbij eerst de een en dan de ander ophuilde vanwege keelpijn, oorpijn of algehele ellendigheid.
Ook Corne heeft het inmiddels te pakken. Tot nu toe gaat het met mij prima. Zouden wij moeders soms een extra afweersysyteem hebben waardoor we niet ziek worden terwijl de rest van het gezin ziek is en we voor hen moeten zorgen?

Moeders zijn zowieso wonderbaarlijke wezens. Waar normale mensen (ja zelfs dokters) een thermometer nodig hebben om vast te stellen of iemand koorts heeft, is bij moeders een blik op de zieke en een hand op het voorhoofd voldoende.
Voordat ik zelf moeder werd vond ik dat een wonderbaarlijk iets. Ik had dan ook nooit gedacht dat ik zelf ooit zo achteloos een hand op het voorhoofd van een van mijn kinderen zou leggen om vervolgens moeiteloos vast te stellen of hij wel of geen koorts had. Toch doe ik dat nu met enige regelmaat en heeft de thermometer nog nooit het tegendeel beweerd.

Inmiddels is Niels na twee ziektedagen alweer naar school. Nu maar hopen dat zijn broers ook snel opknappen zodat ik weer eens een hele nacht aan een stuk door kan slapen.

Groetjes uit de bush,
Miriam

Weer thuis

Na een heerlijke vakantie in Nederland zijn we nu weer thuis in de bush.
Bij aankomst in het reservaat werden we al begroet door een olifant en thuis viel ons meteen de stilte op. Na het drukke Nederland vond vooral Corné dit een verademing.
Hoewel ik het ook heerlijk vindt weer thuis te zijn, mis ik wel de gezelligheid van mijn familie dichtbij en ik besef dat ik het toch ook heel prettig vond te kunnen wandelen of even te voet naar de winkel te kunnen gaan. Hier is alles te ver weg en rustig wandelen kan niet vanwege de dieren. Daar staat tegenover dat je hier veel meer rust, ruimte en vrijheid hebt en dat er zomaar een olifant in je achtertuin kan staan.

De eerste paar dagen konden we gelukkig rustig wennen en alles uitpakken voordat de eerste gasten weer arriveerden. Nu zijn we al weer helemaal in ons ritme en vandaag is ook de school weer begonnen. We genieten weer volop van het heerlijke winterweer en alle bloemen die net uitkwamen toen we vertrokken staan nu in volle bloei.
We zagen al impala's, duiker, waterbokken en giraf vanaf onze lodge en kudu's op weg naar school. Onze gasten zagen maar liefst 4 van de big 5 op hun gamedrive en de dag erna wilde honden op hun bushwalk.
Genoeg om weer van te genieten dus.

Groetjes uit de bush,
Miriam